Η αφόρητη γλώσσα-σώμα Ι

Ταξίδια ΙΙΙ

Η άπειρη συνάφεια που γεννά-
αυτό το τρυφερό θέμα σου που λάμπει
ανακτώντας εκεί που ο ουρανός απ' τις θαλάσσιες πεδιάδες
αποκηρύσσει ένα στήθος που κάθε κύμα ενθρονίζει,
ενόσω οι στενές λωρίδες του νερού που διασχίζώ
είναι βρεγμένες και σκορπίζονταί δίχως πλατάγισμα
μακριά απ' την πλευρά σου, στην οποία τώρα
η θάλασσα ανασηκώνει, συνάμα, σκελετωμένα χέρια.

Κι έτσι, αποδέχτηκα σε μαύρες φουσκωμένες πύλες
πως θα πρέπει μ' άλλον τρόπο ν' αναστείλω την απόσταση,-
πάνω από στροβιλιζόμενους στύλους και ευλύγιστα αετώματα,
εκεί που το φως ασταμάτητα μάχεται με το φως,
που τ' άστρο φιλώντας τ' άστρο από κύμα σε κύμα έως ότου
τό κορμί σου συγκλονίζεται!
κι όπου ο θάνατος, αν χυθεί,
δεν προϋποθέτει τη σφαγή, αλλ' αυτήν τη μία αλλαγή,-
στο απόκρημνο έδαφος που πέφτει από αυγή σε αυγή
η μεταξωτή ικανότητα μετάδοσης του τραγουδιού.

Επίτρεψέ μου να ταξιδέψω, αγάπη, στα χέρια σου...

Hart Crane
Μετάφραση: Γιάννης Αντιόχου
"Εγχειρίδιο αυτοχειρίας", εκδ. Γαβριηλίδης (2019)