Ο αποφασιστικός Ηλίας Πετρίδης

Η Αντιγόνη Δουράκη-Πετρίδου είχε έναν αξιοζήλευτο τρόπο να ενημερώνει κάθε βράδυ τον σύζυγό της για τις οικογενειακές εξελίξεις της ημέρας.
Του σέρβιρε το ποτό του, καθόταν δίπλα του στον καναπέ και με βλέμμα ίδιο επαναλαμβανόμενη ρίμα σε επαναστατικό, αναρχικό ραπ τραγούδι του επαναλάμβανε σιωπηλά: "...Ενώ δεν ήσουν εδώ."

Έτσι κι εκείνο το βράδυ, που ο Ηλίας Πετρίδης έκατσε στον καναπέ περασμένες εννιά, έχοντας προηγουμένως σκηνοθετήσει στο στόμα της Όλγας την κωμωδία του άνανδρου ανδρισμού του, η Αντιγόνη Δουράκη-Πετρίδου έκατσε δίπλα του χαμογελαστή δίνοντάς του το ποτήρι με το ποτό του.
"Τηλεφώνησε ο Θανάσης, το πέρασε το ποινικό (...μου είχε πει πριν ένα μήνα ότι τον δυσκόλευε, ενώ δεν ήσουν εδώ).
Μεθαύριο είναι η συναυλία της Πηνελόπης, το θυμάσαι; (Κανονίστηκε πριν δυο μήνες ενώ δεν ήσουν εδώ.)
Η Μπλάνσι χειροτέρεψε σήμερα (...ο κτηνίατρος διέγνωσε καρκίνο πριν ένα μήνα, ενώ δεν ήσουν εδώ.)"

"Και θα την αφήσουμε μόνη της για να πάμε στη συναυλία στη Θεσσαλονίκη;"
Ήταν η μόνη φράση που αντείπε ο Ηλίας Πετρίδης στο μονότονο μονόλογο των ματιών της συζύγου του.

Η Αντιγόνη Δουράκη-Πετρίδου φόρεσε το δεύτερο αγαπημένο της βλέμμα: "(Χαίρομαι που κι απόψε σε διευκόλυνα ώστε να μην είσαι εκεί. ) Καληνύχτα!"

Το επόμενο βράδυ ο Ηλίας Πετρίδης επέστρεψε την ίδια ώρα στο σπίτι του, ήπιε το ποτό του κι άκουσε τη σύζυγό του να του λέει: "Αύριο φεύγουμε για Θεσσαλονίκη (βγάλαμε τα εισιτήρια πριν είκοσι μέρες, ενώ δεν ήσουν εδώ). Η συναυλία είναι μεθαύριο. Τα χάπια της Μπλάνσι είναι εκεί, σου έχω γράψει και οδηγίες. Αν γίνει οτιδήποτε τηλεφώνησέ μου."

Ο Ηλίας Πετρίδης πέρασε το πρώτο του βράδυ μόνος, παρέα με την ετοιμοθάνατη γάτα.
Δεν ήπιε ποτό, αφού δεν ήταν εκεί η σύζυγός του για να τον σερβίρει, ούτε έφαγε το μαγειρεμένο φαγητό που του είχε αφήσει στο ψυγείο.
Συζυγικά τερτίπια, ελλείψει πόθου, για να της αποδείξει πόσο ανάγκη την είχε.

Ο Ηλίας Πετρίδης δεν είχε ζήσει ποτέ δίπλα σε άρρωστο ή ετοιμοθάνατο. Η αργή, βαριά αναπνοή της Μπλάνσι και το θέαμα του φαινομενικά ήδη νεκρού ζώου, του προκαλούσε αδημονία. Δεν ήταν ότι ήθελε να πεθάνει η γάτα, ήθελε απλά κάτι να συμβεί.

Το επόμενο πρωί τηλεφώνησε στον κτηνίατρο, για πρώτη φορά μέσα στα επτά χρόνια που η γάτα έμενε μαζί τους. Ο γιατρός τού επιβεβαίωσε ότι η κατάσταση ήταν μη αναστρέψιμη και του υπενθύμισε ότι υπάρχει η λύση της ευθανασίας, αν τους ήταν πολύ οδυνηρό να βλέπουν την Μπλάνσι να αργοσβήνει.

Ο Ηλίας Πετρίδης σκέφτηκε ότι εκείνη τη στιγμή ήταν μόνος, ήταν οι υπόλοιποι που δεν ήταν εκεί. Αναλογίστηκε ακόμη πόσο τραυματικό θα ήταν για την ήδη υπερευαίσθητη ψυχή της κόρης του, να ζει καθημερινά την αναμονή ενός αναπόφευκτου θανάτου. Κι ένας θεός ήξερε πώς θα αντιδρούσε όταν τελικά η γάτα θα κατέληγε.

Οδήγησε με τη γάτα στο καλαθάκι, στη θέση του συνοδηγού, μέχρι το κτηνιατρείο, ο κτηνίατρος έκανε μια ένεση στη γάτα, η οποία ούτε καν κουνήθηκε, και της έκλεισε τα μάτια.
Οδήγησε πάλι πίσω στο σπίτι με τη γάτα στην ίδια ακριβώς θέση. Κατάφερε αυτό το κάτι που ανυπομονούσε να συμβεί. Στην πραγματικότητα, όμως, τίποτα δεν είχε αλλάξει, εκτός από τη μακάβρια ανάσα του ετοιμοθάνατου ζώου που δεν ακουγόταν πια. Την έθαψε στον κήπο και τηλεφώνησε στη σύζυγό του να της πει ότι η Μπλάνσι πέθανε. Λεπτομέρειες θα της εξηγούσε από κοντά.

Ή μπορεί και όχι.

Πήρε μια απόφαση ενώ εκείνη δεν ήταν εκεί, για το καλό της κόρης τους.
Είχε τη γενναιότητα να φέρει στο παρόν ένα ήδη τετελεσμένο μελλοντικό γεγονός, ενώ οι Αντιγόνη Δουράκη-Πετρίδου, Αθανάσιος Πετρίδης ο νεότερος και Πηνελόπη-Αιμιλία Πετρίδου δεν ήταν εκεί.

Είχε τη γενναιότητα να κάνει κάτι δειλό, κάτι που εκείνοι δε θα αποφάσιζαν ποτέ να κάνουν.
Θα είχε τη γενναιότητα να επιστρέψει στη σύζυγό του το βλέμμα "δεν ήσουν εδώ", όταν εκείνη θα τον κατηγορούσε για την πράξη του.

Ή μπορεί και όχι.


ΤΕΛΟΣ