Άνοιξη

Εννέα μήνες προσμένοντας μια άνοιξη που δε θα ερχόταν ποτέ και που έπρεπε να τη φτιάξουμε, αφού έτσι είχε διατάξει ο ποιητής.
Μα και πώς αλλιώς; Αφού ήταν τόση η χαρά και τόσα πολλά τα λουλούδια που άνθιζαν στα χέρια μας όταν σμίγαμε και γέμιζαν το στόμα μου όταν με φιλούσες.
Έπρεπε να κριθούμε.
Γυμνοί στο εδώλιο μπροστά στα χελιδόνια, κατηγορούμενοι για την άνοιξη που δεν μπορέσαμε.
Πώς να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας; Πώς να δικαιολογήσουμε τη γύμνια μας; Πώς να αιτιολογήσουμε την ολιγωρία μας;
Ποτέ δεν ποθήσαμε την άνοιξη. Ποτέ δε λαχταρήσαμε να τελειώσει ο χειμώνας. Το γκρίζο μας ταίριαζε καλύτερα. Μέσα στα φθινόπωρα ανθίζαμε. Μέσα στο θάνατο της φύσης εμείς γεννιόμασταν.
Τα χελιδόνια αμείλικτα κι ο ερχομός τους οριστικός.
Εμείς οι δυο απροετοίμαστοι, στεκόμασταν σαστισμένοι και σιωπηλοί δεμένοι πισθάγκωνα.
Ένοχοι, λοιπον, αναφανδόν.
"Άνοιξη πρόσθια καταβύθιση".
...και πιάσαμε πάτο.
------------
Πηγές:
"Την άνοιξη αν δεν τη βρεις τη φτιάχνεις." (Οδυσσέας Ελύτης)
"Να κριθεί κάθε άνοιξη απο τη χαρά της, από το χρώμα του το κάθε λουλούδι, από το χάδι του το κάθε χέρι, απ' τ' ανατρίχιασμά του το κάθε φιλί." (Μίλτος Σαχτουρης)
"Κείνο που σου προσάπτουνε τα χελιδόνια είναι η άνοιξη που δεν έφερες." (Οδυσσέας Ελύτης)
"Πάντοτε δυσπιστούσα για την άνοιξη." (Νίκος - Αλέξης Ασλάνογλου)
"Γι' αυτό αναγκάζομαι κάθε σχεδόν ποίημά μου για την άνοιξη με μια εποχή φθινοπώρου ν' αποτελειώνω." (Κική Δημουλά)
"Απροετοίμαστη κι η άνοιξη. Σε κάθε της βήμα κοντοστέκεται, σαστίζει και σωπαίνει" (Γιάννης Ρίτσος)
"Άνοιξη πρόσθια καταβύθιση" (Οδυσσέας Ελύτης)