Απ’ όπου πιάστηκα γκρεμίστηκα με κρότο
Απ’ την αέρινη σκεπή σου με τα όστρακα
Τη σκουριασμένη αρμαθιά των άστρων σου
Ένα φεγγάρι δυσανάλογο ανατέλλει μέσα μου
Ογκώνεται επικίνδυνα στις κορυφογραμμές μου
Θα βγει πανσέληνος συντρίβοντάς με.
----------
Αντώνης Φωστιέρης
Από τη συλλογή "Σκοτεινός Έρωτας" (Κέδρος, 1977)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου