Ήταν καλοκαίρι, κι οι γονείς του Πετράκη τον είχαν στείλει στο χωριό, στη γιαγιά Στρατούλα, μαζί με τα τρία αδέλφια του.
Η κόρη της κι ο γαμπρός της στην Αθήνα, δεν ήταν εποχές για να αφήνουν τα μεροκάματα.

Ο Πετράκης ήταν ο μικρότερος κι ο πιο ατίθασος. Όλη μέρα χανόταν στα χωράφια, έφτανε μέχρι πέρα στο ποτάμι και γυρνούσε αργά το απόγευμα λασπωμένος, πολλές φορές χτυπημένος, και ξελιγωμένος.

Η πρώτη του δουλειά ήταν να δει αν όσο έλειπε είχε ανάψει η γιαγιά τον ξυλόφουρνο. Αυτό θα σήμαινε ότι τον περίμενε νόστιμο φαγητό και σίγουρα φρέσκο ψωμί, κι όχι νερόβραστα όσπρια και ψωμί πέντε ημερών φρυγανισμένο.
Κάθε απόγευμα άκουγε την κατσάδα της γιαγιάς, έτρωγε και καμιά ξυλιά στον πισινό, έκλαιγε απαρηγόρητος καθώς εκείνη τον έσερνε ως τη βρύση της αυλής για να τον πλύνει, χόρταινε με ό,τι υπήρχε κι έπεφτε ξερός για ύπνο.
Για να σηκωθεί το επόμενο πρωί και να ξαναζήσει τη χαρά της ασωτίας και το δράμα της πειθαρχίας των τεσσάρων χρόνων του.

Εκείνο το απόγευμα ο ξυλόφουρνος ήταν αχρησιμοποίητος. Θύμωσε ο μικρός. Τρίτη μέρα στη σειρά που θα αναγκαζόταν να φάει νερόβραστα.
Μπήκε στο σπίτι ξεθεωμένος κι οργισμένος.
"Πάλι αηδίες θα μας ταΐσεις;", φώναξε στην επίσης ξεθεωμένη Στρατούλα.
Τα αδέλφια του τον κοιτούσαν με αηδία και σαρκασμό.
Η Στρατούλα δε μίλησε, τον τράβηξε έξω στην αυλή και τον πέταξε μέσα στον ξυλόφουρνο.
"Αν δε σ' αρέσει το φαΐ μου, θα μείνεις εδώ να φας τις αηδίες που βγάζει ο πισινός σου!"

Είχε λερωθεί ο Πετράκης. Δεν ήταν πως δεν καταλάβαινε πότε έπρεπε να πάει για την ανάγκη του, αλλά είχε καταφέρει να πιάσει δυο βατράχια, πέρα στο ποτάμι, και δεν ήθελε να τα αφήσει και να του ξεφύγουν.
Οπότε επέλεξε να αφήσει να του ξεφύγουν αυτά που δεν έπρεπε, αυτά που έπρεπε τώρα να τα φάει, χωμένος στον αγαπημένο του ξυλόφουρνο.

Πόση πειθαρχία κι ορθή κρίση να επιδείξει ένα τετράχρονο αγόρι;
Πόση υπομονή κι ορθή κρίση να επιδείξει μια ταλαιπωρημένη, χαροκαμένη εβδομηντάχρονη γυναίκα του χωριού;

Ο Πετράκης εκείνο το βράδυ δεν έμεινε νηστικός, ούτε ποτέ του λαχτάρησε ξανά να φάει ψητό από τον ξυλόφουρνο της γιαγιάς.