Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2019

Εκταφή


Εκείνο το μεσημέρι ο Σπύρος ήταν πιο ανήσυχος απ' ό,τι συνήθως. Το παρατήρησε ο Τάκης από την αρχή.
Καθόταν απέναντί του στην πολυθρόνα στην παλιά μονοκατοικία της οδού Αχαρνών κι άναβε το ένα τσιγάρο πίσω από το άλλο.

Οι κουβέντες του σκόρπιες, ασυνάρτητες. Οι κινήσεις του νευρικές. Ο καημός του ένας, βαρύς και συγκεκριμένος: ο θάνατος του καλύτερου του φίλου και πρωτοξάδελφου του Τάκη πριν τρία χρόνια.
Τρία χρόνια σε κάθε τους συνάντηση η ίδια πίκρα κι η ίδια συζήτηση γύρω από το άδικο και το κρίμα του θανάτου.

Μα και για τον Τάκη ήταν δυσβάσταχτος ο χαμός. Μεγαλωμένοι ήταν μαζί με τον συχωρεμένο, λίγο μικρότερός του εκείνος, ήταν σα να έχασε και ξάδελφο και φίλο κι αδελφό και πατέρα.

Θα φταίει η συγκίνηση της πρωινής εκταφής, σκέφτηκε και προσπάθησε να αλλάξει θέμα συζήτησης.
Μάταια. "Το μπαούλο το άνοιξες;" τον ρώτησε ο Σπύρος για πολλοστή φορά.
Το μπαούλο τού συχωρεμένου το είχε ανοίξει ο Τάκης λίγες μέρες μετά το θάνατό του. Είχε βρει μέσα φωτογραφίες κι ενθύμια από ταξίδια και μερικά σχέδιά του από τα χρόνια που φοίτησε στη Σχολή της Τήνου.

"Το έψαξες καλά; Το άδειασες όλο;" επέμεινε ο Σπύρος.
Η επιμονή του, η εμμονή του κι η νευρικότητά του είχαν πια εξαντλήσει την υπομονή του Τάκη. Τρία χρόνια αφού τον έθαψαν και τρεις ώρες αφού τον ξέθαψαν ήταν πολύς καιρός για να αποφεύγει την ερώτηση.
"Τρία χρόνια με ρωτάς Σπύρο. Τι περίμενες να έχω βρει στο μπαούλο;"
Ο Σπύρος τον κοίταξε με βλέμμα καθαρό από τη λύτρωση της εξομολόγησης και χωρίς ανάσα απάντησε:
"Φωτογραφίες μας από τα βράδια που κοιμόμασταν μαζί. Του άρεσε να ντύνεται γυναίκα."

Ο Τάκης έμεινε εμβρόντητος να τον κοιτάζει. Ένιωσε τα σωθικά του να γλιστράνε από μέσα του, έτσι όπως χύνονταν τα χώματα δεξιά κι αριστερά του σκαμμένου τάφου ξεγυμνώνοντας το γυμνό σκελετό του συχωρεμένου.
Δε μίλησε, σηκώθηκε κι έφυγε. Δε συναντήθηκαν ποτέ άλλοτε.

Τι μένει από τον άνθρωπο;
Μια μικρή σακούλα κόκαλα στριμωγμένη σ' ένα αριθμημένο οστεοφυλάκιο, να κάνουν τρισάγια οι ζωντανοί.
Κι η αλήθεια μας θαμμένη στις ψυχές των συντρόφων μας, να κάνουν τρισάγια οι νεκροζώντανοι. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου